Znieważenie (216 k.k.), zniesławienie (212 k.k.), naruszenie nietykalności cielesnej (217 k.k.) nie pozostają bezkarne
Co do zasady zainicjowanie postępowania w sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego następuje na dwa sposoby:
wniesienie przez pokrzywdzonego prywatnego aktu oskarżenia do sądu albo złożenie przez pokrzywdzonego na Policji ustnej lub pisemnej skargi.
Skargi z art. 488 k.p.k. nie należy utożsamiać z zawiadomieniem o przestępstwie
Ustne zgłoszenie przez pokrzywdzonego na Policji przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego kończy się sporządzeniem zawiadomienia o przestępstwie, a następnie podjęciem czynności weryfikujących wskazane w treści tego zawiadomienia dane, w ramach tzw. postępowania sprawdzającego.
Taka praktyka jest oczywiście wadliwa.
Zazwyczaj jest tak, iż po przeprowadzeniu wskazanych czynności sprawdzających Policja ustala, że jakkolwiek doszło do popełnienia przestępstwa, to jednak chodzi o przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego.
Z przepisu art. 488 § 1 k.p.k. jednoznacznie wynika, iż przesłanie skargi do sądu jest obowiązkowe, co oznacza, że Policja nie jest uprawniona do oceny jej zasadności. Przeprowadzenie postępowania sprawdzającego nie dość, że nie znajduje uzasadnienia normatywnego, to na dodatek faktycznie zawiera w sobie element takiej oceny.
Po wtóre, w sytuacji, w której po przeprowadzeniu czynności sprawdzających okaże się, że czyn stanowi przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego, poza sporem pozostaje konieczność wydania postanowienia o odmowie wszczęcia dochodzenia.
Na koniec warto pamiętać, że skarga z art. 488 k.p.k. – jako surogat aktu oskarżenia – musi odzwierciedlać wolę ścigania sprawcy takiego czynu.
Szybki kontakt:
791540992
office@partykapartners.com
Siedziba kancelarii mieści się w Warszawie, dzielnica Białołęka.
#adwokat, #kancelariawarszawa, #adwokatbialoleka, #zniewazenie #znieslawienie #naruszenienietykalnoscicielesnej
